parah

susah jugek, agak menduga keadaan sekarang nih. nak wat camane ntah.
kelikatan dan ketepuannya makin hari makin meningkat.
ikut lojiknya, kalau dah likat sangat tuh, makan mase jugek nak wat pencairan balik.
so, makes sense la kan, kena banyak bersabor la eh.
kalau tepu, camane?
boleh di'un'tepukan ke?
hmm. mungkin boleh la kot kan? takkan takleh. kata orang, nothing's impossible.
bila dah tepu sangat tuh,  pergerakan molekul pun terbatas, patut la rasa sesak semacam jek jiwe bakul nih.
tapi pikir2 balik kan, orait ah. macam dah kurang sket ketepuannya tuh kalau nak dibandingkan dengan sebelum nih.  so, please be thankful. (hoooo, sunggoh! kalu doh tepu, tamboh jek la pelarut)

that's right! i need to work on the 'pelarut'.
if only i know how...